kolhapur news : दिल को दिल रहने दिया… बाजार नहीं बनाया” तरुणाने जीवनाची शेवटची पायरी शांतपणे ओलांडली…** : कोल्हापूरच्या शांत संध्याकाळी एक हृदयविदारक घटना घडली. “मला माझ्या चारित्र्यावर अभिमान आहे… दिल को दिल रहने दिया, बाजार नहीं बनाया,” असा शब्दांनी भरलेला, पण आतून तुटलेल्या मनाचा आवाज असलेला व्हॉट्सअॅप स्टेटस लिहून सुमित विक्रांत तेली या ३० वर्षांच्या तरुणाने शिवाजी पुलावरून पंचगंगेच्या काळ्या, खोल पाण्यात उडी घेतली… आणि क्षणभरात संपूर्ण शहर अवाक् झाले.
kolhapur news : दिल को दिल रहने दिया… बाजार नहीं बनाया” तरुणाने जीवनाची शेवटची पायरी शांतपणे ओलांडली…**
शब्दांचा हा शेवटचा संदेश होता
की मनाच्या रणभूमीवर तो एकटाच किती थकून गेला होता,
हे फक्त त्यालाच ठाऊक होतं.
धडपडीतून उभा राहिलेला, पण आतून मोडलेला तरुण…
सुमित—शुक्रवारपेठेतील साधं, शांत, मेहनती कुटुंब.
आई-वडील, लहान भाऊ… आणि त्यांच्या काळजाचा तुकडा, सुमित.
शाहूपुरीत त्याचे रेडियम आर्ट आणि ट्रॉफीचे दुकान—
स्वप्नांनी उजळलेलं, त्याच्या कलेने सजलेलं.
कामात रमणारा, स्वप्नांच्या मागे धावत राहणारा,
नेहमी हसत राहणारा,
आणि मनात न सांगितलेल्या वेदनांचा भार वाहणारा.
बुधवारी दिवसभर तो नेहमीप्रमाणे मित्रांशी संपर्कात होता.
पण रात्री पावणे नऊला त्याने अचानक व्हॉट्सअॅपवर ठेवलेला तो स्टेटस…
त्या शब्दांत काहीतरी भडकतंय, काहीतरी जळतंय, हे जाणवून येत होतं.
“दिल को दिल रहने दिया… बाजार नहीं बनाया…”
हा मजकूर त्या क्षणी कोणालाच इतका गंभीर वाटला नव्हता.
पण आता तो शेवटचा संवाद ठरला आहे.
रात्रीची ती काळी वेळ… आणि पंचगंगेचे मूक साक्षीदार पाणी
रात्री अकराच्या सुमारास सुमित शिवाजी पुलावर पोहोचला.
त्या पुलाच्या कडेला उभा राहून कदाचित काही क्षण तो शांत होता—
पुलाच्या दिव्यांखाली चमकणारे पाणी,
थंड वारा,
आणि मनात धुमसणारे अनेक न बोलेले भाव…
त्याच्या परिचयातील काही लोकांनी त्याला तिथे पाहिले.
कुणालाही कल्पना नव्हती की पुढचा क्षण इतका भयावह असणार.
क्षणभरात तो पंचगंगेच्या पाण्यात अदृष्य झाला…
आणि त्याचे आयुष्य तिथेच शांत, नि:शब्द संपले.
शोधमोहीम – आशेचा एक किरण आणि निराशेचा अखेरचा धक्का
माहिती मिळताच नातेवाईक धावले.
अग्निशमन दल, करवीर पोलीस—सर्वांनी पहाटेपासून शोध सुरू केला.
पण नशिबाने त्यांच्यासोबत क्रूर खेळ खेळला होता.
सकाळी साडेदहा वाजता—
शिवाजी पुलापासून काही अंतरावर, पंचगंगेच्या पाण्याने किनाऱ्यावर आणलेल्या त्याच्या निर्जीव देहाने
सर्वांच्या आशा आणि श्वास गोठवले.
उत्तरीय तपासणीनंतर त्याचा देह नातेवाईकांच्या ताब्यात देण्यात आला.
त्याच्या घरात काळोख फैलावला…
आणि शुक्रवारपेठेत शांततेचा एक अघोरी पडदा पसरला.
स्टेटसची चर्चा… आणि एक अनुत्तरित प्रश्न
सुमित एक धडपडी मुलगा होता.
हसता चेहरा, ऊर्जेने भरलेला स्वभाव.
त्याच्या मृत्यूने मित्र, नातेवाईक, शेजारी—सगळेच हादरले.
त्याने एवढं टोकाचं पाऊल का उचललं?
मनात कोणती आग धगधगत होती?
हे त्याने कुणालाच सांगितलं नाही.
पोलिस व्हॉट्सअॅप स्टेटस, मोबाइल कॉल्स, मेसेजेस तपासत आहेत.
कदाचित त्यातून एखादी कहाणी मालूम होईल,
कदाचित एखादं न सांगितलेलं दुःख उघड होईल.
पण एक गोष्ट मात्र खरी—
सुमितची शेवटची ओळ आजही कोल्हापूरच्या हवेत घुमतेय…
“मला माझ्या चारित्र्यावर अभिमान आहे… दिल को दिल रहने दिया, बाजार नहीं बनाया…”
ही ओळ प्रेमाची नव्हे,
स्वाभिमानाची नव्हे,
तर तुटलेल्या हृदयाची हळहळ होती.
Author: Rajkiya Live
दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.
