dineshkumar aitawade
माझं नाव महादेवी.
नांदणीच्या जैन मठाच्या अंगणात मी लहानाची मोठी झाले.
माझे दिवस प्रार्थनेच्या घंटानादात सुरू व्हायचे,
आणि गावकऱ्यांच्या हसऱ्या चेहऱ्यांनी संपायचे.
माझ्यासाठी नांदणी म्हणजे फक्त एक गाव नव्हतं —
ते होतं माझं कुटुंब, माझं घर, माझा श्वास.
बंदीवासाची सकाळ
तो दिवस अजूनही माझ्या आठवणीत आहे.
काही अपरिचित माणसं आली, मला बांधलं,
आणि एका लांब प्रवासाला घेऊन गेली.
गाव मागे सरकत होतं,
आणि माझ्या डोळ्यातून पाणी वाहत होतं.
लोकांच्या नजरेत दु:ख होतं,
पण आवाज गप्प होते.
मी पोहोचले वनतारा नावाच्या ठिकाणी —
भव्य, पण थंड.
तिथं मंदिराची घंटा नव्हती,
गावकऱ्यांची हाक नव्हती,
फक्त पिंजऱ्याची सावली होती.
गावाचा आक्रोश
पण माझा गाव मात्र गप्प बसला नाही.
माझ्या आठवणीत रात्रभर जागणारे डोळे,
माझ्यासाठी उपवास करणाऱ्या आज्ज्या,
आणि माझ्यासाठी रस्त्यावर उतरलेली माणसं होती.
राजू शेट्टी नावाचा माणूस
नांदणीपासून कोल्हापूरपर्यंत पायी चालला,
फक्त माझ्या परतीसाठी.
त्याच्या पावलांवर गावाचा विश्वास होता.
माझ्या नावाने राजकारणीही जागे झाले.
कोणी दिल्ली गाठलं, कोणी मुंबई.
कोणी बैठका घेतल्या, कोणी मोर्चे.
सगळ्यांच्या तोंडून एकच शब्द — “महादेवी परत आणा!”
श्रद्धेचा विजय
आज मला ऐकू येतंय —
नांदणीच्या दिशेने वारे वाहताहेत,
माझ्या पावलांसाठी मंदिराचा ओटा सजवला जातोय.
घंटांचा नाद पुन्हा माझ्या स्वागताला तयार आहे.
गावातील मुलं फुलांच्या पाकळ्या उधळण्यासाठी आतुर आहेत.
मी परतणार आहे…
माझं गाव, माझा मठ, माझी माणसं —
सगळं पुन्हा माझं होणार आहे.
कारण मी फक्त एक हत्ती नाही,
मी आहे नांदणीचा आत्मा,
जैन समाजाचा अभिमान,
आणि गावकऱ्यांच्या प्रेमाची जिवंत मूर्ती.
Author: Rajkiya Live
दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.
