miraj ganpatil news : विस्मृतीत गेलेले खेळ – गणेश देखाव्यातून पुन्हा जिवंत : मिरज नगरीतील ब्राम्हणपूरी भागात यंदाचा गणेशोत्सव एक वेगळाच सोहळा घेऊन आला आहे. नेहमीप्रमाणे तेजस्वी दिवे, आरास, गाणी किंवा सजावट न करता, इंजिनिअर सुदन जाधव यांनी आपल्या घरगुती गणेशोत्सवात असा देखावा उभा केला आहे, ज्याने वृद्धांच्या डोळ्यांत आठवणींचे पाणी आणले आणि लहानग्यांच्या मनात उत्सुकतेची ठिणगी पेटवली.

miraj ganpatil news : विस्मृतीत गेलेले खेळ – गणेश देखाव्यातून पुन्हा जिवंत

बालपणाचा गोड गोंगाट

एकेकाळी उन्हाळ्याच्या सुट्टीत किंवा शाळा सुटल्यावर गल्लीबोळांत मुलांचा किलबिलाट घुमायचा. लगोरीचा आवाज, लंगडीतील हास्य, भोवऱ्याच्या गुंजारवात मिसळलेले गाणे, फुगडीच्या वर्तुळात फिरणारे आनंदी चेहरे – हे सारे दृश्यं आता मात्र विस्मृतीत गेले आहेत. मोबाईलच्या पडद्याने आणि ऑनलाईन गेम्सनी या गल्ल्यांतील आनंद हिरावून घेतला आहे. ज्या अंगणात कधी टायर पळविण्याचा आवाज घुमायचा, तिथे आता शांततेचे ओझे दाटून आलेले आहे.

देखावा – आठवणींचा आरसा

ही हरवलेली दुनिया पुन्हा लोकांसमोर आणण्यासाठी सुदन जाधव यांनी आपल्या गणरायाच्या साक्षीने १६ पारंपरिक खेळांचा देखावा साकारला आहे. शाडूमातीच्या असंख्य मूर्तींमधून उभे राहिलेले हे चित्रण म्हणजे बालपणाच्या सुगंधाने भरलेली फुलांची आरासच वाटते.

“आंधळी कोशिंबीर” खेळणाऱ्या मुलांचे डोळे झाकलेले रूप, “मामाचं पत्र हरवलं” खेळासाठी उभारलेले शाळेचे चित्र, “पाण्यात कागदी नाव” तरंगताना दिसणारी लहानशी आशा, “विटीदांडू”च्या झोकात उडणारी काठी, “झोपाळ्यावर” झुलणारे हसरे चेहरे, आणि भोवऱ्याच्या गुंजनात हरवलेले बालपण – हा देखावा म्हणजे आठवणींच्या अथांग सागरात फेरफटका मारल्यासारखा आहे.

सामाजिक प्रबोधनाचा वारसा

सुदन जाधव यांच्या देखाव्याचा हेतू केवळ सजावट नसतो. प्रत्येक वेळी ते समाजाला काहीतरी शिकवण देतात. कोरोना काळात साकारलेला शिवकालीन १२ बलुतेदारांचा देखावा असो, तानाजी-बाजीप्रभूंचा शौर्यगौरव असो, की १२ ज्योतिर्लिंगांचा अद्वितीय संग्रह – त्यांच्या कलेत नेहमी प्रबोधन आणि प्रेरणा लपलेली असते. गतवर्षी साकारलेला साडेतीन शक्तीपीठांचा देखावा तर थेट पालकमंत्र्यांच्या कौतुकाचा मानकरी ठरला.

विस्मृतीत गेलेल्या खेळांचे पुनरागमन

यंदा त्यांनी आधुनिक युगातील गंभीर वास्तव दाखवले आहे. आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स, मोबाईल गेमिंग, व्हिडीओ ऍप्स या आभासी जगाने मुलांचे बालपण गिळंकृत केले आहे. शारीरिक खेळाची गोड थकवा देणारी चव आता पिक्सेलमध्ये अडकून बसली आहे. अशा काळात पारंपरिक खेळांची पुन्हा ओळख करून देण्याचा त्यांचा प्रयत्न म्हणजे एका पिढीला बालपणाचा वारसा परत मिळवून देण्याचा उदात्त प्रयत्न आहे.

जिवंत झालेले बालपण

माधव सहनिवासमधील हा देखावा म्हणजे बालपणाच्या आठवणींचे पुन्हा एकदा दर्शन घडवणारी जत्रा आहे. वृद्धांच्या चेहऱ्यावर जुन्या आठवणींचा उजेड चमकतोय, तर लहान मुले आश्चर्यचकित होऊन विचारतात – “अशा खेळांतूनही एवढा आनंद मिळतो का?”

शेवटचा संदेश

गणेशोत्सवातील हा देखावा एक सत्य आपल्यासमोर ठेवतो –

“बालपण मोबाईलच्या स्क्रीनवर नाही,
ते तर गल्लीतल्या खेळांच्या हशांत लपलेले आहे.”

सुदन जाधव यांचा हा उपक्रम फक्त एक कलात्मक देखावा नाही, तर विस्मृतीत गेलेल्या संस्कृतीच्या कंगोऱ्यांना पुन्हा उजाळा देणारी प्रबोधनाची एक दिव्य मशाल आहे

Author: Rajkiya Live

दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.