Pratik patil news : धीराचे हात” — प्रतिकदादांचा मायेचा शिडकावा
आठवड्याला उजाडलेल्या त्या सकाळी इस्लामपूरच्या रस्त्यावर एक वेगळीच घाई दिसत होती. रुग्णवाहिकेच्या दरवाज्यातून बाहेर डोकावत, नाजूक बाळांना बिलगून बसलेले आई-वडील डोळ्यात पाणी धरून, धडधडत्या छातीने पुढच्या प्रवासाकडे निघाले होते.
वाळव्याच्या कुरळप–शिरगाव, मिरजच्या तुंग या छोट्याश्या गावांतून निघालेली ती तीन निष्पाप लेकरं, जणू हृदयाच्या वेदनांतून जगाला हसण्याचा प्रयत्न करत होती.
पण त्यांच्या आई-बाबांच्या चेहऱ्यांवर मात्र काळजीचे ढग दाटून आलेले होते — “काय होईल? शस्त्रक्रियेच्या वेदना झेलतील का आपले बाळ? …”
ह्याच वेळी त्यांच्यासमोर आले एक धीराचे सावलीसारखे व्यक्तिमत्त्व — प्रतिकदादा पाटील.
गर्दीतून हसतच ते त्यांच्या जवळ आले. त्यांची नजर प्रत्येक पालकांच्या डोळ्यातल्या प्रश्नांकडे गेली आणि त्यांचा हात अलगद त्या थरथरत्या हातांवर ठेवत म्हणाले —
“काळजी करू नका. आम्ही तुमच्या सोबत आहोत. हे केवळ तुमचं नव्हे, आमचंही कर्तव्य आहे. काही अडचण आली, तर पहिल्यांदा मला सांगा. सर्व काही ठीक होईल…”
त्या मायेच्या शब्दांनी आईंच्या डोळ्यातून वाहणारे अश्रू जणू थांबले. बाबांच्या काळजाला एक नवी उमेद लाभली. एरवी कारखान्याच्या कारभारात रमलेले, पण ह्या क्षणी हृदयांचे डॉक्टर भासणारे हे तरुण नेते जणू त्यांच्या लेकरांसाठी एखाद्या देवदूतासारखे वाटले.
ही सारी मोहीम — जयंत दारिद्र्य निर्मूलन अभियानाच्या राष्ट्रीय बाल स्वास्थ्य कार्यक्रमाअंतर्गत — एक नवलाई होती. मुंबईच्या एम.आर.आर. चाईल्ड हॉस्पिटलमध्ये या बाळांच्या मोफत शस्त्रक्रिया होणार होत्या. ज्याची किंमत एका लेकरासाठी तब्बल ६ लाख रुपये, ती इथं कुणालाही न मागता उभी राहिली होती. प्रत्येक तपशीलाची काळजी — रुग्णवाहिका, राहणं–खाणं, औषधं — अभियानाने जिवापाड पाहिलं होतं.
पण माणसाला केवळ व्यवस्था पुरेशी नसते. त्याला कोणीतरी प्रेमाने सांगावं लागतं — तू एकटा नाहीस!
आणि प्रतिकदादा यांनी हेच केलं. ते तिथं उभे राहून फक्त आश्वासन देत नव्हते, तर त्यांची ऊब त्या बाळांच्या आणि पालकांच्या मनात उतरवत होते.
त्या वेळी इस्लामपूरच्या त्या जागेवर, उपजिल्हा रुग्णालयाचे अधिष्ठाता डॉ. नरसिंह देशमुख, सिव्हिलचे डॉ. प्रमोद चौधरी, आयुब बारगीर, प्रा. शामराव पाटील, बाळासाहेब पाटील, विजयराव पाटील, संजय पाटील, सुनिता देशमाने, संग्राम जाधव, माणिक पाटील, वैशाली पाटील, अभियानाचे समन्वयक इलियास पिरजादे, संघटक शशिकांत वायदंडे, ओंकार चव्हाण, आणि बरेच कार्यकर्ते — सगळ्यांनी आपल्या उपस्थितीने त्या पालकांना सांगितलं, की त्यांचा लढा त्यांनी एकटेच लढायचा नाही.
मुंबईकडे निघणाऱ्या त्या रुग्णवाहिका जसजशा दूर होत होत्या, तसतशी मागे राहिलेली ती माणसांची गर्दी, त्यांचं आशीर्वादाचं गूंजतं सूर, आणि प्रतिकदादांच्या शब्दांनी दिलेला धीर त्या प्रवासात एक ऊर्जा देत होता.
त्या क्षणी जाणवलं —
ज्या हातात हुकूम असतो, त्याच हातात जर माया असेल, तर माणसांची दुःखं निम्मी होतात… आणि जी बाळं आज रडत मुंबईकडे जात होती, ती लवकरच हसत आपल्या गावी परततील.
हीच तर खरी नेतेपणाची ओळख — मायेच्या पायघडीत लोकांचे अश्रू पुसणं.
Author: Rajkiya Live
दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.
