mim news : महाराष्ट्रातील एमआयएमचा ‘राजकीय मोहिमा’ – मुस्लिम मतपेढीच्या ध्रुवीकरणाचा डाव?: कोल्हापूर आणि अहिल्यानगरमधील ताज्या घटनांमुळे पुन्हा एकदा असदुद्दीन ओवेसी आणि त्यांचा एमआयएम पक्ष महाराष्ट्राच्या राजकारणात ठळकपणे उपस्थित झाला आहे. “आलमगीर की भूमी एक अजीब सा सुकून है” असं विधान करणाऱ्या ओवेसी यांनी पुन्हा महाराष्ट्र दौऱ्याला सुरुवात करत, कोणते संकेत दिले आहेत? नेमकं त्यांना महाराष्ट्रात साधायचं काय आहे?

mim news : महाराष्ट्रातील एमआयएमचा ‘राजकीय मोहिमा’ – मुस्लिम मतपेढीच्या ध्रुवीकरणाचा डाव?

पुर-वादळ आणि असंतोषाचं राजकारण

कोल्हापूरमध्ये अतिवृष्टी, पुराची आपत्ती आणि शेतकऱ्यांचे हाल सुरू असतानाच, असदुद्दीन ओवेसी यांनी या भागाला भेट देणं हे केवळ सहवेदना व्यक्त करण्यापुरतं मर्यादित नव्हतं. करमाड आणि अहिल्यानगरमधील हिंदू-मुस्लिम तणावाच्या पार्श्वभूमीवर ओवेसींची उपस्थिती ठरवून केलेली आणि रणनीतीचा भाग होती, असं स्पष्ट दिसतं.

ध्रुवीकरणाचा अजेंडा, मुस्लीमबहुल मतदारसंघात लक्ष केंद्रित

एमआयएमने महाराष्ट्रात गेल्या काही वर्षांमध्ये संख्यात्मक वाढ केली आहे. नांदेड महापालिकेतून प्रवास सुरू करून, आज मालेगाव, धुळे, नांदेड, सोलापूर, मुंबई, पुणे यासारख्या शहरी भागात एमआयएमचं बळ वाढलेलं आहे. हे सर्व मतदारसंघ मुस्लिमबहुल असून, त्यांचं ध्रुवीकरण करून एमआयएमने या भागांत आपली ‘राजकीय जमीन’ पक्की केली आहे.

यासाठी ओवेसी बिनधास्तपणे धर्माच्या आधारे बोलतात, भावना भडकावतात आणि ‘आम्हीच तुमचे खरे प्रतिनिधी’ असा प्रचार करतात. “बटेंगे तो कटेंगे”सारख्या भाजपच्या जुन्या घोषणांवर सुद्धा ते उलटवार करत असले तरी, प्रत्यक्षात याच ध्रुवीकरणाचा राजकीय फायदा दोघांनाही होतो, ही वस्तुस्थिती नाकारता येणार नाही.

‘औरंगाबाद’च्या नावाचा राजकीय पूल?

ओवेसींचे सध्याचे दौरे पाहता, जुने औरंगाबाद (सध्याचे छत्रपती संभाजीनगर) आणि अहिल्यानगर यांच्यामध्ये एक ‘भावनिक पूल’ उभा करण्याचा त्यांचा प्रयत्न दिसतो. ‘आलमगीर की भूमी’ असं म्हणत, ओवेसी औरंगजेबाच्या आठवणींना उजाळा देतात. ही एक विशिष्ट रणनीती आहे – इतिहासाच्या नावावर आजच्या मतांची माळा गोळा करण्याचा प्रयत्न.

महापालिकेपासून विधानसभेपर्यंत ‘दबाव गट’ तयार करण्याची रणनीती

एमआयएम सध्या महाराष्ट्रात एक खासदार आणि दोन आमदारांपुरती मर्यादित आहे. मात्र, त्यांचे डोळे महापालिकेतील सत्ता केंद्रांवर आहेत. छत्रपती संभाजीनगर महापालिकेत सुमारे 27-28 नगरसेवक त्यांचे आहेत, आणि हीच ताकद पुढील विधानसभा निवडणुकीसाठी वापरायची त्यांची योजना आहे. बीडसारख्या लहानशा नगरपालिका असो किंवा मुंबईसारखी महानगरपालिका – जिथे मुस्लिम मतपेढीचा प्रभाव आहे, तिथे एमआयएमच्या हालचाली अधिक सक्रीय झाल्या आहेत.

धर्मनिरपेक्ष पक्षांच्या अपयशाचा फायदा?

भाजपविरोधी धर्मनिरपेक्ष मतांचे एकत्रीकरण करण्यात काँग्रेस आणि इतर आघाड्यांना अपेक्षित यश मिळालेले नाही. हीच पोकळी ओवेसींना संधी वाटते. हे मत एकत्र करून स्वतःच्या गोटात खेचण्याचा त्यांचा प्रयत्न आहे. त्यामुळेच सध्या राजकीय मैदान त्यांच्यासाठी ‘अनुकूल’ असल्याचं चित्र आहे.

ओवेसींची पद्धत स्पष्ट: वाद तिथे हजेरी

राज्यात कुठेही हिंदू-मुस्लिम तणावाची ठिणगी पडली, तर ओवेसी तिथे उपस्थित राहणार, हे आता ठरलेलं सूत्रच बनलं आहे. अशा प्रसंगी त्यांचा ‘भावनिक आणि धार्मिक अपील’ अधिक प्रभावी ठरतो. त्यामधून स्थानिक मुस्लिम समाजाला एकत्रित करण्याचा डाव साधला जातो. परिणामी मूळ प्रश्न – शेतकऱ्यांची हानी, शिक्षण-आरोग्याच्या अडचणी, रोजगाराचा अभाव – या सगळ्या मुद्द्यांवरुन जनतेचं लक्ष हटवलं जातं.

शेवटी प्रश्न हाच – महाराष्ट्रात ‘हिरवा-भगवा’ की विकास?

एमआयएम आणि भाजप – दोघांचं राजकारण ध्रुवीकरणावर चालतं. एक भगव्या झेंड्याच्या आधारावर मतांची माळ जमवतो, तर दुसरा हिरव्या झेंड्याच्या भावनांवर. यात नुकसान कोणाचं होतं? – सामान्य जनतेचं. आज महाराष्ट्राला धार्मिक राजकारण नव्हे, तर विकास, स्थैर्य आणि समावेशक नेतृत्वाची गरज आहे. पण सध्या ज्या दिशेने राजकारण चालले आहे, त्यात ‘हिरवा-भगवा’ हे दोनच रंग अधिक ठळकपणे दिसू लागले आहेत.

Author: Rajkiya Live

दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.