solapur news : वडिलांचा मृतदेह घरात, तरही लेकीने लिहिली भविष्याची प्रश्नपत्रिका : नियती कधी कोणती परीक्षा घेईल, याचा अंदाज माणसाला कधीच येत नाही. कधी ती आनंदाची फुले उधळते, तर कधी दु:खाचे काटे पायात खुपसते. सोलापूरच्या मातीत नुकतीच अशीच एक हृदय पिळवटून टाकणारी घटना घडली, जिथे एका लेकीच्या डोळ्यांत अश्रूंचे समुद्र उसळत होते, पण मनात स्वप्नांचा दीप अजूनही तेवत होता.
solapur news : वडिलांचा मृतदेह घरात, तरही लेकीने लिहिली भविष्याची प्रश्नपत्रिका
धनश्री भिकाजी पवार दहावीच्या वर्गात शिकणारी एक साधी, निरागस मुलगी. तिच्या आयुष्याच्या वाटेवर आज एक महत्त्वाचा टप्पा उभा होता-पुणे बोर्डाच्या परीक्षेचा पहिला पेपर. मराठीच्या प्रश्नपत्रिकेतून ती आपल्या भविष्यासाठी पहिली वीट रचणार होती. सकाळच्या कोवळ्या उन्हासोबत तिच्या मनातही आशेचे किरण डोकावत होते. पण नियतीने मात्र वेगळाच डाव आखला होता.
ती परीक्षा केंद्रावर जाण्याच्या तयारीत असतानाच, तिच्या आयुष्याचा आधारवड, तिचे वडील भिकाजी पवार, जे रुग्णालयात डायलिसिसच्या उपचारांवर होते, त्यांनी अखेरचा श्वास घेतला. घरात अचानक दुःखाचा काळोख दाटून आला. ज्या हातांनी तिचे बालपण जपले, ज्या खांद्यावर बसून तिने जग पाहिले, तेच वडील आता कायमचे निघून गेले होते. त्या क्षणी धनश्रीच्या आयुष्याची प्रश्नपत्रिका बदलली होती-ती प्रश्नपत्रिका होती दुःखाची, वेदनेची, आणि सहनशक्तीची.
घरात वडिलांचा निर्जीव देह शांतपणे पडला होता, आणि त्या शांततेत हजारो आठवणींचा गोंधळ दाटून आला होता. तिच्या डोळ्यांतून अश्रूंच्या धारा वाहत होत्या, मनात वेदनेचे वादळ उसळले होते. त्या क्षणी परीक्षा देणे तर दूर, उभे राहण्याचीही ताकद तिच्यात उरली नव्हती.
पण त्याच वेळी तिच्या आयुष्यात आधाराचा हात बनून आले तिच्या शाळेचे मुख्याध्यापक तानाजी माने. त्यांनी त्या दुःखाच्या अंधारात आशेचा दिवा पेटवला. त्यांनी धनश्रीच्या मनाला धीर दिला, तिच्या कुटुंबीयांना समजावले आणि तिला सांगितले-ही परीक्षा तुझ्या आयुष्याचा पाया आहे, तुझ्या वडिलांचे स्वप्न आहे.
मुख्याध्यापकांनी स्वतः तिला गाडीत बसवून परीक्षा केंद्रावर पोहोचवले. त्या प्रवासात तिच्या डोळ्यांत अश्रू होते, पण मनात वडिलांच्या स्वप्नांची ज्योतही तेवती होती. भू. म. पुल्ली कन्या प्रशालेच्या परीक्षा केंद्रावर ती पोहोचली, जिथे तिच्या आयुष्याची दिशा ठरणार होती.
केंद्रप्रमुख गीता सादूल यांनी तिच्या मनाला धीर दिला, तिच्या वेदनेला समजून घेतले. त्या क्षणी धनश्री फक्त एक विद्यार्थिनी नव्हती, तर ती दुःखाशी दोन हात करणारी एक योद्धा होती. तिने हातात पेन घेतले, आणि अश्रूंना आवर घालत प्रश्नपत्रिका सोडवू लागली.
प्रत्येक शब्दासोबत तिच्या मनात वडिलांची आठवण होती, प्रत्येक उत्तरासोबत तिच्या स्वप्नांचा संघर्ष होता. दरम्यान, या घटनेची माहिती मिळताच माध्यमिक शिक्षणाधिकारी सचिन जगताप स्वतः परीक्षा केंद्रावर पोहोचले. त्यांनी धनश्रीची विचारपूस केली, तिच्या दुःखात सहभागी झाले, आणि तिला धीर देत सांगितले-तू एकटी नाहीस, आम्ही तुझ्यासोबत आहोत. त्यांच्या शब्दांनी तिच्या मनात नव्या शक्तीचा संचार झाला.
परीक्षा संपल्यानंतर, ती परत घरी आली. घरात अजूनही दुःखाचे सावट होते. तिने आपल्या वडिलांचे अखेरचे दर्शन घेतले. त्या क्षणी तिच्या डोळ्यांतून अश्रूंचा पूर वाहत होता, पण त्या अश्रूंमध्ये एक अभिमानही होता-कारण तिने वडिलांचे स्वप्न जपले होते. त्यानंतर ती त्यांच्या अंत्यसंस्कारात सहभागी झाली, आपल्या आयुष्याच्या सर्वात कठीण क्षणाला सामोरी गेली.
धनश्रीची ही कथा केवळ एका परीक्षेची नाही, तर ती आहे एका लेकीच्या अटळ जिद्दीची, तिच्या मनाच्या ताकदीची, आणि वडिलांवरील अपार प्रेमाची. नियतीने तिच्यासमोर दुःखाची प्रश्नपत्रिका ठेवली, पण तिने अश्रूंनी नव्हे, तर धैर्याने तिची उत्तरे लिहिली.
ही घटना प्रत्येकाच्या मनाला स्पर्शून जाते, कारण ती सांगते-
दुःख कितीही मोठं असलं, तरी स्वप्नांची ज्योत विझू देऊ नये कारण त्या ज्योतीतच आपल्या प्रिय व्यक्तींची आठवण जिवंत राहते
Author: Rajkiya Live
दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.











