dineshkumar aitawade
digraj bridge news : पूर ओसंडला, पूल दिसले उघडे! – विकास की केवळ देखावा? : गेल्या पाच-सहा वर्षांत सांगली जिल्ह्यात हरिपूर-कोथळी, कसबे डिग्रज-मौजे डिग्रज, सुखवाडी-तुंग, दूधगाव-खोची आणि कुंभोज-माळवाडी अशा नवे पूल झपाट्याने उभे राहिले. सरकारी घोषणांची आतषबाजी, शिलान्यास आणि उद्घाटनाच्या फीत कापण्याचे जल्लोष, विकासाचे ढोल आणि ‘सुवर्ण भविष्याचा’ गजर! पण यंदाचा पाऊस आला आणि वास्तवाचे पांघरूण ओलेचिंब झाले. हे सगळे पूल एका क्षणात बेपत्ता झाले-पाण्याखाली!
digraj bridge news : पूर ओसंडला, पूल दिसले उघडे! – विकास की केवळ देखावा?
पूल होते, पण उपयोगाचे नव्हते!
डिग्रज आणि सुखवाडी पुलांवर चार ते पाच फूट पाणी साचले, तर हरिपूर-कोथळी पुलाच्या दोन्ही टोकांना पुराचे पाणी आडवे आले. खरे तर पुलाचे काम म्हणजे नद्यांना पार करणे, प्रवाहात अडथळा न होऊ देता लोकांची, वाहनांची, व्यापार्यांची वाट मोकळी करणे. पण येथे उलटेच घडले. पूर आला, आणि हे ‘नवे कोरे पूल’ प्रवाहाच्या लाटांपुढे निष्प्रभ ठरले.
दिसायला देखणे, पण कामात फसवे!
दूधगाव-खोची व कुंभोज-माळवाडी हे पुल उंचीला बांधले गेले, पण त्यांच्या दोन्ही बाजूला रस्तेच पाण्यात बुडाले. म्हणजे पूल टिकून राहिला, पण दोन्ही टोकांना वाटच नव्हती. एखाद्या सुंदर झुलत्या पुलासारखे दिसायला छान, पण वापरात ‘उपयोगशून्य’. हा विकासाच्या नावावर केलेला देखावा नव्हे का?
खरे प्रश्न – कोणी विचारणार का?
या पुलांच्या उभारणीसाठी कोट्यवधी रुपये खर्च झाले. नकाशा, सर्वेक्षण, आराखडा, पर्यावरणाचा अभ्यास या सगळ्याच गोष्टी कागदावरच राहिल्या काय? की हा सारा खेळ फक्त कंत्राटदारांच्या फायद्यासाठी आणि प्रसिध्दी मिळवण्यासाठी होता? जो पूर येतो तेवढ्याही पातळीचा अंदाज न घेता, केवळ ‘बजेट संपवायचे’ म्हणून पूल बांधले तर जनता काय करते? ती याचना करते – शासनाकडे, न्यायव्यवस्थेकडे, आणि शेवटी नियतीकडे!
विकास हवा, पण तो स्थायिक हवा!
पूल म्हणजे केवळ काँक्रिटचे ढिगारे नाहीत. ते लोकांच्या आशा, अपेक्षा, रोजच्या जगण्याच्या गरजांचे आधारस्तंभ असतात. पुरामध्ये वाहून गेलेल्या किंवा अर्धवट पडलेल्या या पुलांनी दाखवले आहे की विकासाच्या नावावर फक्त धूळफेक केली जात आहे. खरे नियोजन, भौगोलिक अभ्यास, पूररेषांचा अंदाज, आणि त्या प्रमाणात उभारलेली रचना हवी.
digraj-bridge-news-floods-have-subsided-bridges-appear-open-development-or-just-appearance
थोडक्यात, पूल उभे राहिले, पण नियोजन वाहून गेले!
सांगली जिल्ह्याच्या लोकांना प्रश्न विचारायचा आहे – पूल बांधले, पण ते कुणासाठी?
ज्या दिवशी या पुलावरून पुराच्या काळातही एम्ब्युलन्स जाऊ शकेल, शालेय बस अडणार नाही, आणि दूध घेऊन निघालेला शेतकरी वेळेत डेअरी गाठेल, त्या दिवशी म्हणता येईल – होय, विकास झाला!
तोपर्यंत हे सगळे पूल म्हणजे – विकासाच्या नांवावर रचलेले, पण वास्तवात पाण्यात गेलेले स्वप्नच आहेत!
Author: Rajkiya Live
दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.











