dineshkumar aitawade
samdoli vishesh news : समडोळीच्या मातीतील रंगीत गुपित: फॅन-थ्रोटेड लिझर्ड मिरज तालुक्यातील समडोली हे गाव — एखाद्या साध्याशा कवीच्या कवितेसारखं, मातीच्या कुशीत स्वतःचं वेगळेपण जपून बसलेलं. या मातीच्या कणाकणात, शेताच्या बांधावर आणि माळरानावर किती काही दडलंय, हे गावातील लोकांनाही ठाऊक नव्हतं. पण गावातल्या काही निसर्गप्रेमींनी, प्राणीमित्रांनी आणि पक्षीमित्रांनी मात्र या मातीतल्या गुपितांना शोधायचं ठरवलं.
samdoli vishesh news : समडोळीच्या मातीतील रंगीत गुपित: फॅन-थ्रोटेड लिझर्ड
निसर्गाशी मैत्री करणारी टीमओंकार कोळी, अमोल शिंदे, ऋषीकेश परीट, सौरभ परीट, आदित्य परीट (दिगू), राकेश बर्ली, नितीन मस्कर (छोट्या) आणि ऋषीकेश खोत — या तरुणांनी गेल्या काही वर्षांत समडोलीच्या निसर्गात डोळ्यांची झाक उघडली. माळरानावर, गंजीखान्याच्या कडेकपारीत, ओलसर मातीच्या फटीत ते डोकावत राहिले.
कोकणातून येऊन समडोलीच्या माळरानावर विसावलेली फॅन-थ्रोटेड लिझर्ड, हा रंगीत सरडा त्यांना भेटला. आणि मग सुरु झाला त्या मोहक जीवाच्या गूढ जगाचा अभ्यास.
रंगांची कविताहा लहानसा सरडा, साधारण मातीच्या रंगात मिसळलेला, आपली ओळख लपवून बसलेला. पण जेव्हा वेळ येते, तेव्हा तो आपल्या गळ्याखालचा निळसर-केशरी पंखा पसरवतो आणि माळरानावर एखाद्या फुलासारखा उमलतो.
त्याचं ते वर्तन, ते नृत्य, ती रंगांची उधळण — हे पाहताना निसर्गाचा कलावंत आपण किती अल्पज्ञ आहोत याची जाणीव होते.
जीवनशैलीचा अभ्यासगेल्या चार वर्षांत या तरुणांनी या सरड्याची जीवनशैली, त्याच्या खाणीमानाची जागा, त्याचं राहणीमान, त्याचं खाद्य आणि त्याचे हावभाव यांचा बारकाईने अभ्यास केला.
गावातल्या गंजीखाना परिसरातील माती, झुडपे, उष्ण हवा आणि मोकळी जागा या रंगीत सरड्याला योग्य ठरतात, असं त्यांनी सिद्ध केलं.
या मातीत अशी दुर्लभ जीवसृष्टी दडली आहे, याचा अभिमान त्यांनी गावाला आणि जगाला दाखवून दिला.
समडोलीचा अभिमानसमडोलीचं मोकळं आकाश, गर्द हिरवळीच्या पायघड्या, मातीतला ओलसर गंध आणि माळरानावरची पिवळी उन्हं — हे सगळं त्या सरड्यासाठी एखाद्या देवळासारखं आहे.
आणि त्या देवळात तो रोज रंगांची पूजा बांधतो — एखाद्या भक्तासारखा, एखाद्या नर्तकासारखा.
samdoli-vishesh-news-the-colorful-secret-of-samdoli-soil-fan-throated-lizard
गावातले हे तरुण निसर्गमित्रही त्याच्या भक्तीत सामील झालेत. त्यांनी निसर्गाच्या या रंगीत कलाकृतीला ओळखलं, तिचं रक्षण केलं, तिच्या कथा जगापर्यंत पोहोचवल्या.
निष्कर्षसमडोलीच्या माळरानावरच्या मातीमध्ये केवळ धूळ आणि काटेरी झुडपंच नाहीत, तर इथे निसर्गाची सुंदर गुपितं लपली आहेत. त्या गुपितांना शोधणं, जपणं आणि जगापर्यंत पोहोचवणं हे प्रत्येकाच्या मनात निसर्गासाठी जागवलेलं एक प्रेम आहे.
आज समडोलीच्या मातीत रंगांचा हा नट पुन्हा पुन्हा उमलतो आहे, आणि हे पाहायला त्याचे मित्र तयार आहेत — ओंकार, अमोल, ऋषीकेश, सौरभ, आदित्य, राकेश, नितीन, आणि ऋषीकेश खोत — ज्यांनी या गावाला पुन्हा एकदा निसर्गाच्या कुशीतलं स्वप्न दाखवलं.
समडोलीची माती बोलते आहे — “मी केवळ माती नाही, मी निसर्गाच्या रंगांची शाळा आहे. माझ्याकडे पाहा, मला ओळखा आणि माझ्यातल्या सौंदर्याला जपूया.”
हेही आवर्जुन वाचा
तीनशे वर्षांची परंपरा लाभलेला – समडोळीचा जोगणी महोत्सव
शंभर वर्षांची साक्ष देणारी, समडोळीतील शालिनी पाटलांची विहीर
समडोळीच्या हृदयात वसलेला शिक्षणाचा राजवाडा
समडोळीच्या वग्यानी वाड्याचा राजेशाही पुन्हा जागृत…
समडोळीचा दीडशे वर्षांपूर्वीचा गंजीखाना – वैरणीतून गावसंस्कृतीची पाळंमुळे
मरणालाही समाधान वाटावे असे ठिकाण — कवठेपिरांची स्मशानभूमी
Author: Rajkiya Live
दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.
