ujlaewadi news :कोवळ्या जीवाची काळाने खेचलेली शेवटची धाव: उजळाईवाडीतील अफानच्या निधनाने गाव सुन्न : उजळाईवाडीच्या शांत दुपारी एक हृदय पिळवटून टाकणारा आक्रोश उसळला… जीवनाच्या मैदानावर अजून पाऊल टाकायलाही वेळ न मिळालेल्या एका कोवळ्या जीवाने, हातातील क्रिकेटचा चेंडू घेण्यासाठी गेलेलं पाऊल थेट मृत्यूच्या दारी नेईल, याची कल्पनाही कोणाला नव्हती. बालाजी पार्कमधील मोहम्मद अफान बागवान—वय फक्त १३.
आकाशासारखी स्वप्नं, झऱ्याप्रमाणे निरागस हास्य, आणि अभ्यासात उजळणारी बुद्धी…
क्षणात सर्व काही संपलं.

ujlaewadi news :कोवळ्या जीवाची काळाने खेचलेली शेवटची धाव: उजळाईवाडीतील अफानच्या निधनाने गाव सुन्न

शुक्रवारी दुपारची वेळ. शिक्षकांचा संप असल्याने शाळा सुट्टीत. रस्त्यावर मुलांचा खेळ मोकळा.
अफानही आपल्या मित्रांसह क्रिकेट खेळत होता—कसलाही वेगळा इरादा नाही, फक्त बालपणाचा आनंद.
पण खेळात अचानक चेंडू शेजारच्या घराच्या छतावर जाऊन पडला.
सामान्य वेळ असती, तर या छोट्या प्रसंगावर हसतखेळत तो चेंडू परत आला असता.
पण नियतीच्या काळ्या सावलीने त्या क्षणीच आपली दिशा ठरवून ठेवली होती…

छतावर चढताना त्याच्या भोवती वाऱ्याप्रमाणे निरागसता होती; पण त्याच्यापासून केवळ दीड-दोन फूटांवरच मृत्यूचा अदृश्य हात पसरला होता—उच्चदाबाचा विद्युत प्रवाह.
छतावर पोहोचताच त्याचा स्पर्श अफानच्या शरीराला झाला, आणि एका क्षणाच्या लखलखाटात हा कोवळा जीव कायमचा शांत झाला.
कसलाही आजार नाही, कसलीही चूक नाही—फक्त एका क्षणाची दुर्दैवी चूक आणि आयुष्यभराची पोकळी.

घटनेची बातमी कळताच परिसरातील नागरिक धावले,
पण ते दृश्य शब्दात मावणारे नव्हते—
आई-वडिलांचा आक्रोश आभाळ फाडून जाईल असा, बहिणींचे थरथरणारे हात आणि शेजाऱ्यांच्या डोळ्यांतून गळणारी नि:शब्द हळहळ…
अफान हा घरचा एकुलता एक मुलगा.
वडील औद्योगिक वसाहतीत काम करणारे साधे कामगार; आई गृहिणी.
मुलाच्या प्रेमावर जगणारे हे कुटुंब क्षणात उद्ध्वस्त झाले.

अफानच्या स्वभावात मन जिंकेल अशी गोडी होती.
शिक्षक म्हणायचे, “हा मुलगा मोठा होऊन नाव कमावणार.”
मित्र म्हणायचे, “खेळातही हुशार, अभ्यासातही टॉपर.”
आज तेच मित्र नि:शब्द उभे, डोळ्यांत केवळ धूसर आठवणी.

उजळाईवाडीमध्ये शोककळा पसरली आहे.
ज्या घरातून रोज हसू, खेळ, घोळ येत होते, तिथे आज शांततेचा थरकाप आहे.
परिसरातील प्रत्येकजण म्हणतो—
“नियतीने खूप मोठी अन्यायाची खेळी केली…”

१३ वर्षांच्या अफानच्या निधनाने
एक कुटुंब उद्ध्वस्त झाले,
एक परिसर सुन्न झाला,
आणि बालपणाविषयीची एक निरागस कथा अधुरीच थांबली.

दु:ख इतकं खोल आहे की शब्दही तुटतात

Author: Rajkiya Live

दिनेशकुमार ऐतवडे रा. समडोली ता. मिरज जि. सांगली हे गेल्या 25 वर्षांपासून पत्रकारिता क्षेत्रात आहेत. Bsc झाल्यानंतर शांतीनिकेतन मधून पत्रकारितेची पदवी घेतली. 1999 मध्ये त्यांनी लोकमत मधून आपल्या कामाला सुरुवात केली. त्यानंतर 1 एप्रिल 2000 ते 20 jully 2020 परेंत तरुण भारत च्या सांगली आवृत्ती मध्ये उपसंपादक पदावर काम केले. सध्या ते दैनिक जनप्रवास मध्ये उपसंपादक म्हणून काम करीत आहेत. राजकारण हा त्यांच्या मुख्य विषय आहे. सांगली, कोल्हापूर, आणि हातकणंगले लोकसभा मतदार संघावर त्यांनी भरपूर लिखाण केले आहे.